Deel 2: “Iedereen moet zijn eigen bus uit Woerden hebben…”

Door Ard Schouten.

(genomen uit Utrechts Nieuwsblad van 31-12-1999)

WOERDEN  Wat er ook gebeurt, hoe onvoorstelbaar slecht het perspectief ook is, aan het eind van de tunnel is altijd licht te ontwaren. Hoe pietepeuterig dat straaltje soms ook mag lijken. Vraag het elke willekeurige 'Den Oudster' die maar iets van doen heeft of heeft gehad met de revival van het Woerdense bussenbouwbedrijf.

In het jaar 2001 heft het personeel van Den Oudsten Bussen het glas op het 75-jarig bestaan en dat is iets waarmee vrijwel geen sterveling nog rekening hield in de donkere 'faillissementsdagen' aan de beginjaren negentig.

Deze week rolde de 'millennium-bus' uit de fabriekshal aan de Woerdense Utrechtesestraatweg: het 75e exemplaar uit de order van ConneXXion die wordt omarmd als een soort kroon op een bewogen eeuw. Een bus ook die de laatste in een rij is van 11.683 bussen die deze eeuw de poorten van Den Oudsten hebben verlaten. Een mooie mijlpaal, zeker gezien het feit dat de combinatie Woerden en bussenbouw in 1993 veel weg het van een ritje in een doodlopende steeg. Bij het faillissement van United Bus waren de betrokkenen die nog soelaas zagen in de levensvatbaarheid van het bedrijf op één hand te tellen.

Weinig was er meer over van de droom van het Woerdens bedrijf dat 'knecht' Rien (Marinus) den Oudsten letterlijk met eigen handen had opgebouwd. De meesterknecht van dhr. Van den Wijngaard diende vanaf 1926 zijn eigen boontjes te doppen, nadat hem door zijn baas - in minder florissante tijden - de wacht was aangezegd. En dat deed de oude Den Oudsten, beginnend vanuit een oude paardenschuur bij zijn huis. En dat lukte, stukje voor stukje, zodat Den Oudsten over de jaren heen een begrip werd in 'bussenbouwland'. Totdat in '93 er opnieuw een eind leek te komen aan tientallen jaren bussenbouw in Woerden.

Hoe anders staat de vlag er nu voor. Een rondgang leert dat inmiddels 350 personeelsleden (van wie 280 in de productiehallen) de handen uit de mouwen steken om de bussen langs één van de twee productielijnen te leiden. Lijnen waarop een bus van het eerste schroefje tot aan het rijklaar maken zo'n 24 stations passeert. Nadat een order is binnengehaald wordt in het carrosseriegedeelte het busframe geconstrueerd. "Dat doen we inmiddels helemaal zelf, zodat de carosserie als een gehele naar de componentenafdeling gaat, waar de platen langs het frame wordt gemaakt", legt controller P. Versloot uit.

"Daar wordt de motor ingebouwd. Maar even daarvoor wordt ook de bedrading aangelegd. Wie dagelijks in een bus zit zal het wellicht niet beseffen, maar in een bus gaat toch al gauw voor een kilometertje of zes aan bedrading. Deze zogenoemde kabelbomen worden overigens gemaakt door sociale werkplaatsen. Eenmaal in de afwerkhal wordt de bus afgewerkt tot de bus zoals het publiek die kent. Dus inclusief bekleding, knoppen, toeters en bellen".

"Dat is ook het gedeelte waar we de meeste moeite hebben geschikt personeel te vinden. Ramenzetters, elektriciens, noem maar op. Voor onderdelen in het proces waar vakkennis een must is, waar routine de snelheid van bouwen bepaalt. Na het aanbrengen van de bestickering en een aantal proefritten is de bus 'klaar voor de klant'. Tijdens het bouwtraject zijn alle segmenten natuurlijk al regelmatig getest. Al met al is een bus dan zo'n vijf weken 'onderweg', al naar gelang het tempo en de voortgang. Dat hangt natuurlijk ook af van het type bus en van de wensen van de opdrachtgever".

Hij lacht. "Ieder krijgt zijn eigen bus uit Woerden. Qua design hebben de Amerikanen bijvoorbeeld niet zoveel wensen; bij hen staat veiligheid voorop. De orders uit het Midden-Oosten hebben wat minder haast, dus daar wordt bijvoorbeeld maar een lijn tegelijk gebruikt, waarbij het aanbrengen van de airco op dak weer een speciale wens is. Zoals bij de nieuwe huisstijl van ConneXXion ook donkere ramen passen om eventueel zonlicht buiten te houden".

Als Versloot spreekt over de klant, spreekt hij niet enkel en alleen over de opdrachtgevende vervoersmaatschappijen. "Tuurlijk streef je naar het bouwen van een bus die voor iedereen aan de juiste wensen en eisen voldoet, of je het nou over de chauffeurs, de reizigers of de vervoersmaatschappij hebt. Het gaat uiteindelijk toch om de gebruikers".

Terug naar hoofdpagina